We eindigden ons vorige avontuur met de keuze voor het type boerderijtje waar Kikker en Eenhoorn zich hun hoofd over braken. Toen ze met de chips thuiskwamen, kwam Biggy er ook even bij staan. “Ik zou in jullie geval altijd voor een truffelboerderij hebben gekozen” zei ze stellig.
Kikker had weer een nieuw idee: “Als jij me nu eens tot prins kust, misschien kunnen we dan een kasteel kopen!” Sinds hij de uitzending van Lego-masters in de Efteling heeft gezien, zit Kikker helemaal in de sprookjes.
Alleen heeft hij van sommige sprookjes nog niet helemaal door hoe ze gaan. “Zo’n kikker op de erwt spelen is niet goed voor je rug zeg! Kom laten we buiten gaan spelen”
Zo gezegd zo gedaan. We liepen deze keer vanaf de watertoren niet de vertrouwde route naar de Hinthamerstraat, maar staken over richting de Aa om bij iemand Jumbo plaatjes in de bus te doen. Toen ik even niet keek was Kikker aan de overkant van de straat ineens aan een lachgastank aan het snuffelen.
“Kom Kikker jij hebt dat niet nodig jongen, je bent van jezelf al lollig genoeg.” Maar een stukje verder was het Eenhoorn die ineens verdwenen was.
Ik vond haar op een muurtje met een Flügel. We lopen nu weliswaar langs de Aa, maar ik hoop niet dat we de AA binnenkort met hen hoeven te gaan bezoeken.
Toen ze zagen hoe het leven eruit zou zien als ze onder een brug zouden moeten slapen, kwamen ze tot inkeer en dachten ze weer aan hun toekomstplannen.
“Kom laten we weer huizen zoeken. Kijk daar in de verte zie ik wat interessante objecten.” sprak Kikker op een makelaarstoontje. “Laten we die gaan bezichtigen.”
Het eerste gebouw voldeed bijna aan al hun wensen. Het had een loopbrug én een toren. Kikker zag zich er als aspirant-prins al helemaal in wonen. Het had helaas voor hem net een nieuwe bestemming als Museum Kruithuis.
Een klein stukje verder zagen ze het Witte huis “Hier kunnen we al onze schilderijtjes in ophangen.” riep Kikker opgetogen “En het heeft een dakterras en een grote kelder!” Eenhoorn zuchtte. “En een prijskaartje”
Ja de kosten zijn wel een dingetje inderdaad. Kikker wil namelijk ook carnaval gaan vieren, dus echt goed sparen zal er niet van komen de komende weken, ben ik bang . “Ik moet nog een pekske zoeken!” bedacht hij zich ineens.
Het huizen zoeken lieten we maar even voor wat het was. Eerst komt de carnaval nog.
Een beetje moe van de lange wandeling langs de Aa, rustten we even uit in de stad. Het ShiftTalks-festival zelf heb ik helaas door de beenbreuk dit jaar als fotograaf moeten missen, maar van de muziek na afloop hebben we kort nog even genoten.
Het werd alweer donker toen we naar huis liepen. De fontein bij het JBAC gaf al licht. Eenhoorn ook.
Toen we Sluis 0 voorbij staken, wist Kikker het ineens. “Ik wil een bananenpak met carnaval! Ik hou van bananen!”
En zo wilde hij zondag ondanks de lange wandeling van de dag ervoor opnieuw de stad in. Deze keer om zijn kostuum voor de carnaval te gaan zoeken. Ik hoopte hem het idee voor een bananenpak nog uit zijn hoofd te kunnen praten.
Hij nam deze keer nauwelijks tijd om de Bossche opkikker bij Belgers te groeten.
Ook in het Art United festival in Huis73 had hij geen interesse. Alleen voor het thema “Ge bent om te zoene” wilde hij kort op de foto gaan. “En doorrrrr. Straks zijn de bananenpakken op! Die zijn hier heel populair in Oeteldonk.” Hij moest eens weten…
Het eerste bananenpak van de Wibra kreeg hij niet dicht. Veel te smal. Ook het appeltjeskostuum voor Eenhoorn was te klein en kon ze niet tot over haar hoorntje krijgen.
Bij het bananenpak van de Hema had Kikker meer succes. Eenhoorn was tot nu toe niet zo positief over zijn wens, maar in dit pak zag hij er wel een stuk slanker uit.
Zelf wilde ze graag een pakje van roze stof maken, maar ze twijfelt nog over de vorm.
En Biggy, die in de jaszak ook mee was gegaan, kwam er achter dat ze helemaal geen carnavalspak wilde. Ook geen juwelen. Het enige wat ze wilde was een spiegel om zichzelf ervan te overtuigen hoe mooi ze was met haar eigen parelketting.
En zo gingen we naar huis. Kikker had zijn pak. Het idee van Eenhoorn moet nog op maat worden gemaakt en dan laat het feest maar beginnen!
De sjaals die ze van Ricky hadden gekregen hoefden niet eens op maat te worden gemaakt. Die pasten meteen.
Op maandag hebben we de eerste aanpassingen gedaan om Kikker in zijn pak te laten passen. Nu alleen nog de juiste embleempjes vinden. Maar of hij het ook echt aan gaat trekken? “Misschien is dit kostuum voor mijn rug toch niet zo’n goed idee.” begon hij te protesteren.
“En hoe moet ik nu met de hendjes de lucht in? En wat als ik iets wil drinken?” “Ach Kikker maak je niet zo druk.” zei ik. “Met een bananenpak kom je toch nergens in.”
Wat dat betreft was Rupsje een stuk dankbaarder met zijn kostuum. Omdat Eenhoorn in het roze wil gaan, mag hij het appeltjespak hebben en hij is er trots op!
Maar wordt er dan helemaal niet meer naar huizen gezocht? O, zeker wel. Want in de bibliotheek van Huis73 staat sinds kort een Legotafel en wat stond daar al gebouwd toen we er maandag langs liepen? “Een roze huis! Dat wil ik in het groot!” riep Eenhoorn blij. “En ik wil een standbeeld van een kikker in de tuin, net als deze!” vulde Kikker haar aan. Hoe die huizenspeurtocht gaat eindigen zal mijzelf ook benieuwen. Nu eerst richten we ons op de carnaval.
