We sloten het vorig avontuur af in onzekerheid. Miep de Muis was niet thuisgekomen en achtergebleven in de kinderboerderij waar ook een kat vrij rondliep. Het hele Beestenbosch was ongerust. Vanmorgen vroeg, ondanks de winterkou, was ieder al vroeg op pad om haar te zoeken. Ook dieren die er gisteren nog niet bij waren gingen mee.
Met Qukeltje in zijn rol als haantje-de-voorste, gevolgd door de dieren voor wie de weg inmiddels bekend was.
En Tiny liep weer helemaal achteraan. Zelfs Dino was meegekomen voor als ergens bijgelicht moest wroden.
Vrijwel meteen was Miep terecht Ze lag nog steeds achter Sneeuwwitje. Een beetje onderkoeld, maar verder zonder noemenswaardige schade. Om het te vieren maakten we in de zon nogmaals de grote groepsfoto.
Deze keer met de complete groep. Bijna complete groep. Alleen Belly en Skelly de Panda waren thuis achtergebleven. Die hadden vanmorgen een eigen fotoshoot gepland staan met de kids, welke ze niet meer konden afzeggen.
Omdat we Miep zo snel gevonden hadden was er nog tijd over om een aantal foto’s te maken die gisteren vanwege de sluitingstijd niet meer lukten. Zo kon de kerstman nog samen met Ray Rendier bij de kerstman op de foto.
Qukeltje had van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar de voliere te gaan.
Het viel me op hoe gemakkelijk hij is in het leggen van nieuwe contacten.
Eric Egel en zijn Alter Egel hadden op hun beurt nog twee egeltjes ontdekt waarmee ze zich graag lieten vastleggen.
De zon maakte het een feest om weer in de Oosterhoeve te zijn, maar deze keer bleven we niet tot sluitingstijd.
De zusjes Eenhoorn hadden zich heel de tijd verhaaltjes laten vertellen door de voorleeskabouter. Die hadden nog wel wat langer willen bijven.
Maar Kikker was nog moe van gisteren, die wilde richting de uitgang en onderbrak het voorlezen. “Mag ik nog op de foto?” vroeg Miep. “Ik wil wel met de kat op de foto.”
Dat hebben we echt geprobeerd. Toen de kat, Poes genaamd, haar brokjes kwam eten, ging Miep erbij zitten. Maar toen vluchtte Poes weg en we hebben ze niet meer teruggezien. Een kat die bang is voor muizen, je verzint het niet. Toch is ook Miep nog aan haar trekken gekomen.
We maakten bij de Oosterplas kennis met een dame die ons zei dat ze een muizenfamilie voor ’t raam had staan. Dat was precies op de weg naar huis.
Omdat we niet meer boos waren dat ze zich vannacht op had laten sluiten, gunden we uiteindelijk ook haar het gewenste foto-moment gehad. Eind goed al goed.
Thuis aangekomen besloten Kikker en Eenhoorn om met zijn tweetjes nogmaals van zon te genieten in de stad, beginnend bij de bushalte.
In de binnenstad maakten ze voor het eerst kennis met sneeuwklokjes. Samen roken ze aan het allerprilste begin van de lente.
En ook de weg terug naar huis namen ze nog wat extra zonnestralen in zich op. Ook Kikkers en Eenhoorns hebben vitamine D nodig.
