Het was weer tijd voor een knipbeurt. Omdat Kikker en Eenhoorn het bij de kapper de vorige keer zo gezellig vonden wilden ze ook weer. De buren hadden ook gehoord dat Kikker en Eenhoorn het er fijn hadden, dus wilden ook zij mee. Daarom liepen we deze keer met zijn vijven naar N&S haarmode, de salon van Natasja en Sabrina.
Kikker en Eenhoorn wisten van het laatste bezoek nog precies waar ze moesten zijn. Met zijn vieren liepen ze naar binnen. Tiny en Bunny mochten alvast gaan zitten.
Kikker en Eenhoorn lieten zich intussen nog even fotograferen bij de balie. Ineens hoorde Eenhoorn een bekende stem en ze draaide zich abrupt om.
“Mama, woon jij nu hier in de Antoniegaarde bij Natasja?” Dolblij dat ze elkaar weer zagen floepten hun lampjes aan. Laatst in de Action moesten ze beiden snel door, maar hier konden ze even uitgebreid bijkletsen. En met al die spiegels konden ze zichzelf ook goed zien.
“Wat lijken we toch op elkaar en wat hebben we een mooi profiel, nietwaar?” zei Eenhoorn.
Het werd tijd om in de kappersstoel te gaan zitten voor de knipbeurt. Voor Kikker en Eenhoorn en mij was het “the usual.” Tiny Tempo wilde alleen de puntjes laten bijknippen en Bunny wilde graag de oortjes vrijhouden. Kikker en Tiny zagen dat ze wel wat dikker waren geworden. Maar Tiny loopt ook nooit hard en Kikker snoept teveel.
“Kijk, ze hebben ’n zwembad in de zaak!” riep Tiny. “Kom eruit,” zei Bunny streng tegen haar man. “Je bent toch geen waterschildpad!”
Na het knippen mocht Kikker nog iets uitzoeken om te gebruiken voor bij het scheren.
En Eenhoorn had al snel haar favoriete merk kleur-shampoo gevonden
Toen ze alle vier nog iets lekkers mochten uitzoeken bij vertrek, waren de mannen hun overgewicht al snel vergeten en allemaal namen ze een snoepje uit de bak.
Daarna verlieten ze met zijn vieren in polonaise de salon. Tiny en Kikker hadden nu al zin in de carnaval. Maar Eenhoorn en Bunny weten nog niet of ze gaan vieren.
Onderweg naar buiten bekeken ze de kunst in de hal. Alhoewel, bekijken. “Dit lijkt de downward-facing-duck wel!” piepte Tiny. Kunst is aan de buren niet zo besteed.
Terwijl Tiny probeerde overeind te komen liepen Kikker en Eenhoorn alvast naar de uitgang. “Deze stoelen wil ik straks ook in ons nieuwe huis!” zei Kikker verrukt.
Het woord ‘Carnaval’ was al gevallen. Dat deed Kikker ergens aan denken. “Ik wil nog even bij de Vingerhoed langs. Ik moet nog een applicatie hebben voor op mijn kieltje!”
Grappenmaker, hij heeft nog niet eens een kieltje. Hij gebruikte het alleen als excuus om er naar binnen te gaan en met de kikkers daar op de foto te gaan. Dat waren er veel teveel om foto’s van te maken. Bij 2 mocht hij op schoot
We schuilden even bij Huis73 en bekeken de poster-expo in de hal. Daar stonden veel woordjes die voor de vier lastig te begrijpen waren. “Wat betekent ‘Liegen’ en wat is ‘Macht’?” vroegen ze me.
Ik vertelde dat het er in de grote mensenwereld lang niet allemaal zo vredig aan toe gaat als in het Beestenbosch, waar zelfs de wolf vegan is omdat hij geen schaap wil eten. “Zullen we maar teruggaan?” zei Kikker. “We hebben een afspraak bij de fysio. De waarheid is dat ik kilo’s eraf moet gaan trainen.”
Zo gezegd zo gedaan. Ik moest zelf naar de fysio om kracht op te bouwen in mijn been, Eenhoorn trainde om haar hoorntje te versterken en Kikker wilde met de leg-press wat aan zijn eigen vormen gaan werken.
Ze hadden hun eigen personal trainer gevonden, Appie de Hamster, die van de TV-reclame een fitnesscursus had gevolgd en zijn kennis graag met Kikker en Eenhoorn wilde delen. Hij matte de twee goed af die middag.
“Zo zeg, dat trainen maakt wel hongerig!” zei Kikker. “Zullen we dan maar pizza gaan halen? De Pizza-mobiel La Cucina van Stefano’s staat hier op het plein.”
Thuis zaten de buren al op hen te wachten. Kikker kreeg door de spierpijn de doos niet goed alleen open, dus Tiny hielp hem graag mee.
“Het snijden lukt wel alleen hoor, kijk maar!” en hij rolde enthousiast met de pizzasnijder. Eenhoorn heeft de buren niet verklapt dat Stefano’s de pizza al voorgesneden had.
Even later vergrepen ze zich met zijn allen aan de pizza. “Lijnen is leuk, maar niet tijdens het eten!” zei Kikker met volle mond. “Ik mis de rucola.” zei Bunny teleurgesteld.
“Nog een laatste stukje?” vroeg Kikker aan Tiny. “Graag!” zei de andere smikkelaar. Maar toen ze de doos nog een keer open maakten, bleek rest van de pizza al bijna helemaal door Miep de Muis opgegeten. “Jullie wilden toch lijnen?” piepte ze. “Ik help jullie daar een beetje bij.”
