Nadat de Boulevard was afgelopen wilden Kikker en Eenhoorn nogmaals naar de Parade. Misschien konden de bouwers op het plein nog wel een handje hulp gebruiken, dacht Kikker. Maar Tent Paars was al bijna helemaal afgebroken.
Ook de centale bar was al gestript.
Alle parapluutjes waren al ingeklapt.
De wijbar was zelfs al helemaal weg.
Kikker vond het jammer dat hij niet meer hoefde te helpen. Maar de teleurstelling duurde niet al te lang want een paar dagen daarna zag hij iets op de markt verrijzen.
“De kermis wordt opgebouwd! Gelukkig heb ik mijn bouwhelm nog steeds paraat.” En vol goede moed wilde Kikker weer gaan helpen.
Maar toen hij zag op welke hoogte hij moest werken, kreeg ie schrik en heeft ie zijn helm gauw weer afgezet.
Hij werd zo opgetogen van alles, dat hij me smeekte hem en Eenhoorn er een keer mee naartoe te nemen.
Dat zou nog even duren. Voor het echter zover was, zijn de buren nog een avondje langs geweest en hadden hun eigen hapjes meegenomen. Ze hebben ze zelf allemaal opgegeten.
Ondanks dat ik zelf niet meer zo van kermissen hou als vroeger, kwam er richting de laatste dag toch een gevoel dat ik iets gemist zou hebben, als ik er met Kikker en Eenhoorn helemaal niet geweest zou zijn. Dus op die laatste zondag in de middag liepen we er samen toch maar een keer overheen.
Kikker wilde wel overal in, maar miste helaas net de autootjes die al vertrokken waren.
En ook de rit van de Polyp was al van start gegaan toen hij eraan kwam.
Maar dat maakte Kikker niet uit. Hij ontdekte dat hij het leuker vond om naar de attracties te kijken, dan om er zelf in te gaan zitten. Vanaf zijn plekje op de paal, heeft hij de hele rit afgekeken.
Eenhoorn kwam pas voor de dag bij de grijpkranen, waar ze wilden proberen de capibara’s te bevrijden.
Ze hadden te doen met de kermisknuffels. “Wat leven die beestjes onder slechte omstandigheden.”
“Ook die eendjes leven met veel te veel in dezelfde vijver! Hadden we maar een hengel, dan gingen we ze redden.”
Ze vervolgden hun weg over de markt en bekeken de kermis vanaf het bordes van het stadhuis.
Die avond is Kikker toch nog even teruggegaan om ook het stukje op de Parade nog te zien.
Kikker zag de rups en had spijt dat hij Eenhoorn niet had meegenomen. Hierin hadden ze elkaar zeker gekust.
Hij raakte gefascineerd door de botsauto’s en bleef er langere tijd rondhangen.
Maar om in te stappen zag hij niet zo zitten omdat hij wist dat hij nooit bij het gaspedaal zou kunnen.
Als laatste keek hij toe bij de Reactor. “Wat een apparaat!” dacht hij. “Die gaat nog hoger dan de Sint-Jan!”
En zo bleek de kermis voor Kikker en Eenhoorn een leuk evenement om eens meegemaakt te hebben, maar ook kwamen ze erachter dat maar weinig attracties voor hen geschikt waren. Ze waren ofwel te hard, te hoog, te groot of te snel. Nee, geef hen dan maar de Boulevard. Dat evenement was veel geschikter voor Kikkers en Eenhoorns.
